مقالات اجتماعی و سياسی

 
 

دختران ايران

(چاپ شده در سايت های مختلف اينترنتی)

PDF نسخه

 نيلوفر بيضايی 

... پس از من ششصدهزار تن از آنان كه هراس بر می انگيزند و حسادت می ورزند و سخريه می كنند و دشنام ميدهند حضور خواهند ياقت. در زوهری كه من در آن نباشم، شايسته ی ستايش ديوان است...

( اردوی سور اناهيتا، ايزد بانوی ايران )

 

... در اينجا اردوی سور اناهيتا از چكادی كه هزار قد آدمی بلندا دارد فرو می ريزد. او به بزرگی همه ی آبهايی است كه در روی اين زمين جاری است و با نيرويی فراوان، روان. او بر دشمنی همه ی ديوها و جادوگران، فرمانروايان ستمكار، كوی ها و كرپن ها چيره می شود...

 

 

 

ايران نام سرزمين ماست . ايران نام زن است. نام ايران بار زنانه دارد و در اين حكمتی است. سرگذشت سرزمين ما ايران ،همسان و همانند و همزاد سرنوشت زنانش نيز هست.

 

در جايی از حافظه و غريزه ی ملی ما تصويری هست از بانويی پر غرور، صاحب تمام آبها و آب مظهر زندگی است و زايش و آفرينش . آنكه بی واسطه ترين ارتباطش با نيروی خلاقه و ساختن و پروراندن و به بار نشاندن است و هسته ی اصلی وجودش آزادگی است و همزيستی و انساندوستی. اين بخشی از تصوير خدا بانويی است كه در رهگذار تاريخ سركوب وتحقير و يورش و هجوم و تجاوز، كمرش خم شده، از هويت تهی شده تا جايی كه گاه ديگر ندانسته كه بوده يا اين كه كيست. هر بار خواسته قد بكشد، بپرسد، بداند و خود را بيابد، بر زمين افتاده ،جسم و جان و روانش لگد كوب شده ...

 

زندگی و مرگ، اهورا واهريمن، نيكی و كژی ، زايش و نيستی ، توليد وتخريب ، آزادگی و بندگی ، جمع اضدادند در درون يك وجود . هيچيك از بين رفتنی نيست ، اما می شود از يكی بنفع ديگری كاست يا بر آن افزود . اين كار، كار انسان است . انسانی كه می تواند تبديل به يك ماشين مرگ زا ، نفرت پراكن ، نابود گر،هراس آفرين و از گوهر انسانی تهی بشود برای آرمانی كه بر ضد انسانيت خود و حق حيات ديگری ساخته، انسانی كه می تواند بسازد ، ببالد، ببالاند، رها شود، برهاند ....

 

ايران ، زن است. در جايی از حافظه و غريزه ی ملی ما ، در تصويری دور، بانوی پر غرور آبها ، حافظ زندگی و زايش با گردنی برافراشته با نگرانی به تصويرزنی سالخورده مينگرد كه زير بار تحقير و بی حرمتی ، زير بار فشار و بی عدالتی خم شده و بر زمين افتاده.

 

ايران، مادر است. فرزندان بيشماری دارد. فرزندانی كه نتيجه و يا برزخيان اين دو تصوير، اين دو جمع اضدادند. فرزندانی كه گاه از ميان آنها ستارگانی درخشيده اند و خاموش گشته اند و گاه ديوصفتانی انسان كش و خشونت پرست قد علم كرده اند. اينك ، دختران ايران ، حاصل اين درد و غرور ، نه بر آبها كه بر زمين سخت گام نهاده اند برای احيای حق حيات ، حق بودن، حق انسان بودن، حق ساختن و پروراندن، حق رها شدن و رهاندن. دختران ايران ، نه تك ستارگان، هزاران ستاره اند.

 

سه شنبه 22 خرداد سال 1385 برابر با 12 ژوئن 2006 را به خاطر بسپاريم. 22 خرداد روز زنان ايران است.

 

اين روز ، روز دختران ايران است ، پيشگامان رهايی ايران كه بدون رهايی آنها، مادر ، ايران هرگز بر نخواهد خاست.

 

برای

 

سيمين بهبهانی، نوشين احمدی خراسانی، پروين اردلان، ژيلا بنی يعقوب، دلارام علی، بهاره هدايت، دلارام آرام فر، عاطفه يوسفی، معصومه لقمانی، سميرا صدری، شهره هدايت، شهلا انتصاری ، ليلا محسنی، شهره كشاورز، اعظم الهامی، ليلی فرهادپور، سهيلا سيادتی، شيوا نهاوندی و ...

 

و با احترام به

 

سيامك طاهری، فواد شمس، امين قلعه ای، بهمن احمدی امويی، مهندس موسوی خوئينی، وحيد ميرجليلی، علی روزبهانی و ...

 

و با ياد

 

تمام زنان و مردان پرشهامت و آزاديخواهی كه در اين روز تاريخی با شركت در تجمع اعتراضی زنان به قوانين تبعيض آميز ، برگ مهمی را در مبارزات آزاديخواهانه ی ملت ايران به ثبت رساندند.

سه شنبه ، 12 ژوئن 2006

 

 

 ^

 © 2003 by niloofarbeyzaie@gmx.at

Diese Seite ist Teil eines Framesets [this page is part of a frameset]
LOAD FRAMESET